وقتی کره شمالی به کره جنوبی یورش می‌برد؛ آیا سناریوی بازی جدید «کال آو دیوتی» واقع‌بینانه است؟

    • نویسنده, لوئیس باروچو
    • شغل, بی‌بی‌سی
  • منتشر شده در
  • زمان مطالعه: ۸ دقیقه

تریلر تازه‌ترین نسخه از مجموعه پرفروش بازی‌های ویدئویی «کال آو دیوتی» با صحنه‌ای از سربازان وظیفه جوان کره جنوبی آغاز می‌شد که ظاهرا در حال انجام یک گشت عادی هستند. لحظاتی بعد، حمله موشکی کره شمالی، شبه‌جزیره را وارد جنگی تمام‌عیار می‌کند.

تریلر بازی «مدرن وارفر ۴» در روز انتشارش در ماه مه ۲۲ میلیون بار دیده شد و مجموع بازدیدهای آن به بیش از ۶۰ میلیون رسید.

منتقدان، بازی را متهم کرده‌اند که یک مناقشه حل‌نشده را به سرگرمی تبدیل کرده است، در حالی که برخی دیگر از این‌ که داستان از زاویه دید سربازان کره جنوبی روایت می‌شود استقبال کرده‌اند.

اما آیا کره شمالی واقعا می‌تواند حمله‌ای مشابه آنچه در بازی به تصویر کشیده شده انجام دهد؟

یک بار پیش از این چنین اتفاقی افتاده است.

پنج سال پس از پایان جنگ جهانی دوم که به تقسیم کره انجامید، کره شمالی در ۲۵ ژوئن ۱۹۵۰ به جنوب حمله کرد و جنگ کره آغاز شد.

این جنگ چیزی فراتر از یک درگیری منطقه‌ای بود و در عین حال به نبردی میان ابرقدرت‌های جنگ سرد تبدیل شد؛ کره شمالی بخشی از بلوک شرق به رهبری اتحاد جماهیر شوروی بود و کره جنوبی با آمریکا و غرب متحد بود.

نیروهای کره شمالی با سرعت پیشروی کردند و ظرف سه روز سئول را تصرف کردند. در عرض چند هفته، نیروهای کره جنوبی و نیروهای سازمان ملل به رهبری آمریکا را به یک محدوده دفاعی در اطراف شهر بندری بوسان عقب راندند.

اما در سپتامبر ۱۹۵۰ ورق جنگ به سود جنوب برگشت، زمانی که ژنرال داگلاس مک‌آرتور از آمریکا یک عملیات غافلگیرکننده آبی-خاکی در اینچئون را رهبری کرد. یک ماه بعد چین وارد جنگ شد.

در چند سال بعد، دو طرف در نبردی خونین به بن‌بست رسیدند تا اینکه در ۲۷ ژوئیه ۱۹۵۳ توافق آتش‌بس امضا شد.

آتش‌بس درگیری‌ها را متوقف کرد، اما پیمان صلح نبود. کره شمالی، چین و فرماندهی سازمان ملل به رهبری آمریکا آن را امضا کردند، اما کره جنوبی از امضای آن خودداری کرد.

این توافق خط آتش‌بس را نزدیک محل خط مقدم تعیین کرد و منطقه غیرنظامی چهار کیلومتری را به وجود آورد که تا امروز یکی از نظامی‌شده‌ترین مرزهای جهان است.

بیش از ۷۰ سال بعد، دو کره از نظر فنی همچنان در وضعیت جنگی قرار دارند. هرچند درگیری‌هایی در خشکی و دریا رخ داده، دو کشور از بازگشت به جنگ تمام‌عیار اجتناب کرده‌اند.

دست‌کم سه میلیون نفر در جنگ کره کشته شدند و این جنگ را به یکی از مرگبارترین مناقشه‌های دوران معاصر تبدیل کردند.

آیا کره شمالی گفته ممکن است روزی حمله کند؟

پس از پایان جنگ کره، کره شمالی برای چند دهه و در دوران رهبران پیشین خود می‌گفت خواهان اتحاد دوباره مسالمت‌آمیز شبه‌جزیره است، هرچند با شرایط خودش.

اما موضع پیونگ‌یانگ در ژانویه ۲۰۲۴ سخت‌تر شد، زمانی که کیم جونگ اون، رهبر کنونی کره شمالی، به مجلس این کشور گفت اتحاد دوباره دیگر هدف پیونگ‌یانگ نیست.

قانون اساسی نیز تغییر کرد تا کره جنوبی به‌عنوان «دشمن اصلی و تغییرناپذیر» کره شمالی توصیف شود و تاکید شود که دو کشور باید به‌عنوان دو دولت جدا و متخاصم در نظر گرفته شوند.

آمریکا در چارچوب اتحاد خود با سئول حدود ۲۸ هزار و ۵۰۰ نیروی نظامی در کره جنوبی مستقر کرده است.

احتمال حمله چقدر است؟

مقام‌های غربی و کره جنوبی و همچنین کارشناسان نظامی، دهه‌هاست با استفاده از بازی‌های جنگی، رزمایش‌ها و ارزیابی‌های اطلاعاتی بررسی می‌کنند که احتمال حمله چقدر است و چنین حمله‌ای ممکن است چگونه پیش برود.

در سال ۲۰۲۳، جامعه اطلاعاتی آمریکا، مجموعه‌ای از نهادها و سازمان‌های اطلاعاتی فدرال، در گزارشی اعلام کرد احتمال بیشتری دارد کره شمالی از زرادخانه رو به رشد هسته‌ای و موشکی بالستیک خود برای نفوذ منطقه‌ای و بازدارندگی استفاده کند تا اینکه یک تهاجم تمام‌عیار را آغاز کند.

مارکوس گارلاوسکاس، افسر پیشین اطلاعات ملی آمریکا در امور کره شمالی که اکنون در اندیشکده شورای آتلانتیک در واشنگتن فعالیت می‌کند، گفت اگر پیونگ‌یانگ به همسایه خود حمله کند، احتمال بیشتری دارد این حمله در «مقیاسی محدود» و با استفاده از موشک‌ها انجام شود و با تهدید تشدید هسته‌ای همراه باشد.

در شرق آسیا، غیر از چین تنها کره شمالی دارای سلاح هسته‌ای است.

چرا حمله دشوار خواهد بود؟

کارشناسان می‌گویند اگر کره شمالی برای حمله تلاش کند، با چندین چالش روبه‌رو خواهد شد.

کره شمالی علاوه بر سلاح‌های هسته‌ای، ارتشی بسیار بزرگ‌تر از جنوب دارد؛ برآورد می‌شود شمار نیروهای آن ۱/۲ میلیون نفر باشد، در مقایسه با ۴۵۰ هزار نفر در کره جنوبی.

کره شمالی همچنین تانک‌ها و توپخانه بیشتری دارد و زرادخانه موشکی‌اش نیز بزرگ‌تر است.

با وجود این، فئودور ترتیتسکی، مدرس بخش مطالعات بین‌المللی دانشگاه کره در سئول، می‌گوید: «من درباره کم‌ اهمیت جلوه دادن برتری‌های کره جنوبی در قدرت هوایی محتاط خواهم بود.»

گفته شده کره جنوبی پنجمین نیروی نظامی پیشرفته جهان را دارد، با بودجه دفاعی حدود ۴۳ میلیارد دلار در مقایسه با حدود ۱/۶ میلیارد دلار برای کره شمالی.

در واقع، برآورد می‌شود بودجه دفاعی کره جنوبی از کل اقتصاد کره شمالی بزرگ‌تر باشد.

ترتیتسکی همچنین می‌گوید کره شمالی دارای ساختار نظامی سخت‌گیرانه و متمرکزی است که بیشتر برای جلوگیری از کودتا علیه رهبر طراحی شده تا افزایش کارآمدی.

او توضیح می‌دهد که در واحدهای ارتش خلق کره، بسیاری از تصمیم‌ها به تائید مقام‌های سیاسی یا امنیتی نیاز دارند.

به گفته او، این مسئله توان فرماندهان برای اقدام مستقل و سریع در میدان جنگ را کاهش می‌دهد.

موضوع دیگر، تجهیزات نظامی قدیمی کره شمالی است.

کره جنوبی در سال ۲۰۱۸ برآورد کرد که کره شمالی حدود ۸۱۰ هواپیمای جنگی دارد، اما بسیاری از آن‌ها مدل‌های مربوط به دوران شوروی هستند.

حتی پیشرفته‌ترین جنگنده‌های این کشور، یعنی میگ-۲۹، نیز چند دهه پیش خریداری شده‌اند.

با این حال، تحلیلگران می‌گویند کره شمالی ممکن است از اعزام نیرو برای جنگ در کنار نیروهای روسیه در جنگ اوکراین تجربه‌هایی کسب کرده باشد.

گفته می‌شود بسیاری از حدود ۱۶ هزار سرباز کره شمالی که به جنگ پیوستند زخمی یا کشته شده‌اند، اما تحلیلگران می‌گویند افرادی که زنده بازگردند ممکن است تجربه ارزشمندی به دست آورده باشند، از جمله در استفاده از پهپادها که به بخش هرچه مهم‌تری از جنگ مدرن تبدیل شده‌اند.

چرا دفاع در برابر کره شمالی همچنان دشوار خواهد بود؟

با وجود برخی برتری‌های نظامی کره جنوبی، کارشناسان می‌گویند جغرافیای این کشور همچنان آن را در برابر حمله از سوی شمال آسیب‌پذیر می‌کند.

پایتخت کره جنوبی، سئول، تنها ۳۸ تا ۵۰ کیلومتر در جنوب منطقه غیرنظامی‌شده قرار دارد. همچنین بیش از نیمی از جمعیت این کشور در منطقه کلان‌شهری گسترده‌ای زندگی می‌کنند که علاوه بر سئول، شهر اینچئون و استان گیونگ‌گی را نیز در بر می‌گیرد.

ترتیتسکی می‌گوید این نزدیکی به مرز، در کنار توانایی‌های توپخانه‌ای، راکتی، موشکی و پهپادی کره شمالی، سئول را «آسیب‌پذیر و تخلیه آن را بسیار دشوار» می‌کند.

او همچنین اشاره می‌کند که کره جنوبی در بلندمدت با فشارهای جمعیتی روبه‌رو است؛ به‌طوری که یکی از پایین‌ترین نرخ‌های زاد و ولد در جهان، شمار افرادی را که به سن خدمت نظامی می‌رسند کاهش داده است.

بر اساس داده‌های وزارت دفاع کره جنوبی، تعداد نیروهای فعال از حدود ۵۶۳ هزار نفر در سال ۲۰۱۹ به حدود ۴۵۰ هزار نفر در سال ۲۰۲۵ کاهش یافته است.

چه چیزی در معرض خطر خواهد بود؟

کارشناسان می‌گویند اگرچه احتمال بروز یک درگیری بزرگ میان شمال و جنوب پایین است، در صورت وقوع، پیامدها بسیار شدید خواهد بود.

بروس کلینگنر، تحلیلگر پیشین سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، و آژانس اطلاعات دفاعی که اکنون در بنیاد مورین و مایک منسفیلد در واشنگتن فعالیت می‌کند، می‌گوید حمله کره شمالی احتمالا یک «پاسخ نظامی چند ملیتی» با مشارکت نیروهای آمریکا را به دنبال خواهد داشت.

این وضعیت می‌تواند چین و روسیه را نیز وارد درگیری کند، چرا که هر دو با پیونگ‌یانگ پیمان‌های نظامی دارند.

ترتیتسکی می‌گوید هرگونه درگیری میان کره شمالی و کره جنوبی می‌تواند «احتمال واقعی وقوع نه فقط یک جنگ هسته‌ای، بلکه یک جنگ گرماهسته‌ای را نیز به همراه داشته باشد.»

سلاح‌های گرماهسته‌ای که اغلب بمب هیدروژنی نامیده می‌شوند، علاوه بر شکافت هسته‌ای از همجوشی هسته‌ای نیز استفاده می‌کنند و به همین دلیل می‌توانند بسیار قدرتمندتر از بمب‌های اتمی باشند که در سال ۱۹۴۵ بر ژاپن انداخته شدند.

کلینگنر می‌گوید حتی بدون استفاده از سلاح هسته‌ای نیز حمله کره شمالی می‌تواند ویرانی عظیمی ایجاد کند.

او می‌گوید: «کره شمالی حجم بسیار زیادی از نیروهای توپخانه‌ای را نزدیک منطقه غیرنظامی مستقر کرده که می‌توانند بدون پیشروی‌ سئول را هدف قرار دهند.»

«پیونگ‌یانگ همچنین صدها یا هزاران موشک دارد که برخی از آن‌ها می‌توانند از سامانه‌های دفاع موشکی متحدان عبور کنند.»

اگرچه برخی از ایده اصلی «مدرن وارفر ۴» انتقاد کرده‌اند، ترتیتسکی از جمله آن‌ها نیست.

او در سئول زندگی می‌کند و به‌عنوان شهروندی که تابعیت کره جنوبی را گرفته است، در صورت وقوع جنگ به خدمت نظامی فراخوانده خواهد شد.

او می‌گوید: «هرچند این بازی ممکن است ساده‌انگارانه یا خام به نظر برسد، اما باعث می‌شود افراد زیادی به شبه‌جزیره کره فکر کنند.»