چگونه مچ پاهای قویتر و سالمتری داشته باشیم؟

- نویسنده, امیلی هولت
- منتشر شده در
- زمان مطالعه: ۵ دقیقه
مچ پاها نخستین ضربهگیر بدن هستند؛ اندامهایی که نقشی حیاتی در حفظ تعادل، ایستادن، راه رفتن و دویدن دارند. با این حال، بیشتر ما تا زمانی که آسیبی نبینند، به مچ پا فکر نمیکنیم.
ژنوویو تاویا، فیزیوتراپیست میگوید این آسیبهای دردناک بسیار شایع هستند.
بر اساس آمار موسسه ملی سلامت و مراقبت بریتانیا، آسیبهای مچ پا حدود ۵ درصد از مراجعهها به بخش اورژانس بیمارستانها در بریتانیا را تشکیل میدهند.
ژنوویو تاویا میگوید بسیاری از این آسیبها قابل پیشگیری هستند؛ «به شرط آنکه پا و مچ پایی قوی داشته باشید و از نحوه عملکرد آنها و زنجیره حرکتی مرتبط با آنها آگاه باشید.»
در ادامه، سه راه برای تقویت مچ پا معرفی شده است:
۱. ارتباط ذهن و بدن را تقویت کنید
تاویا میگوید پایه و اساس داشتن مچ پاهای قوی و کاهش خطر آسیبدیدگی، «آگاهی از ارتباط میان مغز و بدن» است؛ به این معنا که بتوانید بدون نیاز به نگاه کردن به پاهایتان، حرکتها و وضعیت مچ پاهای خود را احساس و درک کنید.
او میگوید: «موضوع این است که مغز بتواند اطلاعات لازم را به پا و مچ پا ارسال کند تا بدن را در وضعیت پایدار نگه دارد و پایهای مناسب برای هر تمرین یا فعالیت ورزشی بعدی فراهم شود.»
برای تقویت این آگاهی، تاویا چند تمرین پیشنهاد میکند که هنگام انجام آنها باید به پای خود نگاه کنید.
او پیشنهاد میکند ابتدا با حرکتهای کوچک انگشتان پا شروع کنید، چون این حرکتها میتوانند بر نحوه «انتقال وزن از طریق مچ پا» تاثیر بگذارند. دو تمرین پیشنهادی عبارتاند از:
- نوک شست پا را روی زمین فشار دهید، چند لحظه در همان وضعیت نگه دارید و توجه کنید که قوس کف پا چگونه فعال میشود. او میگوید: «احساس خواهید کرد چیزی در امتداد قوس کف پایتان کشیده میشود.»
- یک خودکار را روی زمین، در کنار و موازی با شست پا قرار دهید. سپس تلاش کنید شست پا را به سمت خودکار حرکت دهید. به این حرکت در اصطلاح «دور کردن انگشت شست پا» یا آبداکشن شست پا گفته میشود.
۲. قدرت، کنترل و تعادل را افزایش دهید
تاویا میگوید عملکرد مچ پا این است که به حفظ تعادل، تحمل وزن و انتقال نیرو کمک کند.
تمرینهای قدرتی میتوانند شامل موارد زیر باشند:
- بالا آوردن پاشنه: کنار یک سطح محکم بایستید، پاشنهها را از زمین بلند کنید و وزن خود را روی پنجهها ببرید. مطمئن شوید مچ پاها نمیلرزند و به سمت بیرون منحرف نمیشوند.
- تعادل: یک پا را درست جلوی پای دیگر بگذارید و مانند ژیمناستی که روی چوب موازنه راه میرود حرکت کنید، در حالی که کنترل پا را حفظ میکنید.
- کنترل: بلند شدن از حالت نشسته به ایستاده با یک یا دو پا و بالا یا پایین رفتن از پلهها نیز از جمله تمرینهایی هستند که برای بهبود تعادل و کنترل مچ پا استفاده میشوند.
تاویا میگوید: «اگر هنگام بالا رفتن از پلهها متوجه میشوید همیشه با یک پا شروع میکنید، تمرین کنید که با پای دیگر شروع کنید.»

منبع تصویر، Genevieve Tawiah
افرادی که در حال بهبود از پیچخوردگی مچ پا هستند، میتوانند ایستادن روی یک پا همراه با پرتاب و گرفتن توپ را امتحان کنند. این تمرین به تقویت تعادل و آگاهی از وضعیت بدن کمک میکند.
تمرین دیگری که میتواند مفید باشد، کار روی کنترل فرود است؛ به این صورت که فرد به یک سمت قدم بردارد و هنگام فرود، تعادل خود را روی همان پا حفظ کند. این حرکت به بهبود ثبات مچ پا و کنترل بهتر حرکات بدن کمک میکند.
برای افرادی که از تندینوپاتی رنج میبرند، یعنی درد مزمن در تاندونها، وارد کردن فشار آهسته و نسبتا سنگین به عضله و تاندون اهمیت زیادی دارد.
او توصیه میکند تمرین بالا بردن پاشنه پا همراه با وزنه را امتحان کنید؛ برای مثال با استفاده از دستگاه پرس پا. این نوع تمرین به تقویت تدریجی تاندون و افزایش تحمل آن در برابر فشار کمک میکند.
۳. کفش مناسب بپوشید
گزیدهای از مهمترین خبرها، گزارشهای میدانی و گفتوگوهای اختصاصی را هر هفته در ایمیل خود دریافت کنید.
اینجا مشترک شوید
پایان % title %
تاویا میگوید انتخاب نوع مناسب کفش برای حمایت از مچ پا اهمیت دارد.
او میگوید: «خیلیها مرتکب این اشتباه میشوند که کفشهای تخت، کفشهای نوکباریک یا کتانیهایی بپوشند که در قسمت پنجه پا فضای کافی ندارند.»
«فقط تصور کنید اگر قسمت رویی کفش وجود نداشت، آیا انگشتان پایتان فضای کافی داشتند یا انگشت شست به سمت بقیه انگشتان فشار داده میشد؟»
«کفشهای برفوت یا پابرهنه روزبهروز محبوبتر میشوند و میتوانند مفید باشند، اما مهم است که پیش از استفاده از آنها، از سطح مناسبی از قدرت و آمادگی در پا و مچ پا برخوردار باشید و بهتدریج به پوشیدن آنها عادت کنید.»
او همچنین توصیه میکند کفشی انتخاب کنید که «مقداری حمایت از قوس کف پا» داشته باشد، چون این موضوع بر نحوه تحمل وزن از طریق پا هنگام انجام فعالیت اثر میگذارد.
به گفته او، فعالیتهای مختلف به کفشهای متفاوتی نیاز دارند.
او میگوید: «اگر تمرینهایی مانند اسکوات انجام میدهید، احتمالا بهتر است کفشی با کفی تخت بپوشید. اگر کفشتان کفی نرم و اسفنجی داشته باشد، حفظ تعادل و وارد کردن وزن به شکل درست دشوارتر خواهد شد.
اما هنگام دویدن، ممکن است کتانی که ضربهگیری و جذب فشار بیشتری دارد، انتخاب مناسبتری باشد.»
او همچنین میگوید برای پیادهرویهای طولانی در مسیرهای ناهموار، کفشهای کوهنوردی اغلب به کاهش خطر پیچخوردگی شدید مچ پا کمک میکنند. با این حال، پوشیدن مداوم آنها در زندگی روزمره میتواند باعث افزایش خشکی و سفتی مچ پا شود، چون تا حدی دامنه حرکت مچ را محدود میکنند.



































