روزنامه های تهران، امروز مجلس دهم محک می خورد
- نویسنده, مسعود بهنود
- شغل, روزنامه نگار
- منتشر شده در
روزنامه های امروز صبح، سه شنبه ۱۱ مهر در صفحات اول خود از میان خبرهای خارجی انتخاب ریاست جمهوری لبنان را به عنوان پیروزی برای حزب الله لبنان بزرگ داشته اند و در بین خبرهای داخلی جلسه امروز مجلس برای رای اعتماد به سه وزیر پیشنهادی حسن روحانی را با اهمیت دیده اند.
صدور رای برای سعید مرتضوی که در چند پرونده به اتهام معاونت در قتل و تخلف مالی درگیر است، ادامه گفتگو درباره پرونده سعید طوسی از دیگر مطالب این روزنامه هاست.

منبع تصویر، شرق
مرتضوی حکم گرفت
شرق در گزارش اصلی خود نوشته: «حبس واقعی و جریمه مالی»؛ این انتظار وکیل سازمان تأمین اجتماعی از رأی دادگاه شعبه ١٠٥٧ کارکنان دولت درباره پرونده تأمین اجتماعی است؛ پروندهای که دیروز خبر رسید، قاضی رأیش را صادر کرده است، اما از محتوای رأی هنوز خبری نیست.
مجتبی نظری، وکیل سازمان تأمین اجتماعی که از قضا با شکایت سعید مرتضوی چندی قبل پایش به دادگاه هم باز شده بود، دیروز به «شرق» گفت: «رأی هنوز به ما ابلاغ نشده، اما همکاران اداری سازمان دیروز به دادگاه مراجعه کرده بودند و پاسخ شنیدند که برای شما ارسال میشود». او در پاسخ به این سوال که پیشبینی شما از رأی چیست؟ افزود: «چون عوامل مختلفی در رأی دخیل هستند، نمیشود پیشبینی کرد، اما انتظار ما این است که رأی شامل حبس واقعی، پرداخت وجه و جزای نقدی، آنهم به شرح ماده ٥ قانون ارتشا، اختلاس و کلاهبرداری باشد».
گزارش این روزنامه نشان می دهد: پرونده سعید مرتضوی بر مبنای گزارش تحقیقوتفحص ٨٠ صفحهای مجلس از سازمان تأمین اجتماعی تهیه شده و بازپرس بر مبنای آن و تحقیقاتی دوباره قرار مجرمیت برای مرتضوی صادر کرده بود. دادستان هم با آن قرار، موافقت کرده و براساس آن برای سعید مرتضوی کیفرخواست صادر شد، ولی پرونده در دادسرا دو بخش شد؛ بخش اول مربوط به تصدی غیرقانونی مرتضوی بر سازمان تأمین اجتماعی که در نهایت پس از برگزاری هفت جلسه به رد مال به مبلغ ٤٦ میلیون تومان و یک سال حبس که شش ماه آن تعلیقی است، محکوم شد. سازمان تأمین اجتماعی و متشاکی به این رأی اعتراض کردند و پرونده برای بررسی نهایی به دیوانعالی رفته.
شرق نوشته: بخش اصلی و مهمتر پرونده که به پرداختهای غیرمتعارف و از آن مهمتر مفاهمه شبههآمیز فروش شرکتهای زیرمجموعه سازمان به بابک زنجانی بود که در پروندهای جداگانه به دادگاه رفت.
نیمی از داستان امروز مجلس
شرق در گزارش اصلی خود نوشته: آنچه وزرا امروز میگویند و موافقان و مخالفانشان از تریبون جلسه علنی بیان میکنند، نیمی از داستان رأی اعتماد است و نیم دیگر در جلسات فراکسیونی و البته در تکاپوهای امروز نمایندگان در صحن رقم خواهد خورد. تجربه رأی اعتمادهای مجلس نهم به وزرای پیشنهادی روحانی، نشان میدهد که تقریبا سرنوشت همه وزرای پیشنهادی در رایزنیهای غیرعلنی مشخص شده، یا در جلسات قبل از رأی اعتماد یا در لابیهای حین جلسه رأی اعتماد، یا با تکثیر شبنامه بین نمایندگان یا با پیغامهایی که میرسید.
به نوشته این روزنامه اصلاح طلب: اما حالا و در اولین آزمون مجلس دهم، اوضاع کمی متفاوت از مجلس پیشین است. اضافهشدن متغیری به نام فراکسیون امید به معادلات مجلس، هم روی ترکیب و وزن حامیان دولت اثر گذاشته و هم قابلیت اثرگذاری ترفندهای مخالفان تندرو را با تردید مواجه کرده است. آنها در روز سؤال از ظریف و سؤال از وزیر اطلاعات، روشهای پیشین را در حمله به دولت و تخریب آزمودهاند و نتیجهای نگرفتهاند و از این رو درباره تأثیر بهکارگیری مجدد این روشها در جلسه امروز، مطمئن نیستند.
فرهیختگان در سرمقاله خود به گمانه زنی درباره واکنش امروز نمایندگان مجلس نسبت به وزیران پیشنهادی پرداخته و نوشته: نخستین گزینه مقابل نمایندگان مجلس طی طریق در مسیر مجلس نهم در مواجهه با دولت است. به این معنا که با مخالفت قاطع خود با نامزدهای پیشنهادی، تجربه تلخ صالحیامیری، دانشآشتیانی و سلطانیفر در مجلس نهم را تکرار کنند. این گزینه اگرچه محتمل است، اما به سبب پیامدهای گسترده آن برای فراکسیون اکثریت مجلس که به علی لاریجانی نیز رای دادهاند، امکان وقوع آن کم پیشبینی میشود.
این روزنامه با اشاره به اتحاد حسن روحانی و علی لاریجانی که تاکنون موجب شده که دولت از گردنه های سخت بگذرد نوشته رای اعتماد به نامزدهای پیشنهادی میتواند بهعنوان نشانه حسننیت مجلس دهم در نخستین مواجهه رسمی با دولت ارزیابی شود، از سوی دیگر میتواند بهعنوان سنگ محکی برای بررسی تواناییهای این سه وزیر به شمار آید. نمایندگان منتقد دولت خوب میدانند که این رای نه در حکم عقد دائم که در حد عقدی با مدت معلوم ۶ ماهه است.
بحران در فرهنگ و آموزش
شهروند در سرمقاله خود به وضعیت وزارت فرهنگ و ارشاد اشاره کرده و نوشته: متأسفانه وضعیت بحرانی این وزارتخانه از همین جا شکل میگیرد؛ انتظارات نسبت به آن بالا و بیارتباط با توانش است و در نتیجه ضعفها و نارساییهای فرهنگی جامعه را بر دوش آن میگذارند و انتظار دارند که وزارت فرهنگ اگر نمیتواند تولید کند، حداقل جلوی تولید دیگران را بگیرد ولی این برداشت دو ایراد دارد؛ اول اینکه تولیدکنندگان از هممیهنان و شهروندان ایران هستند و حق دارند که در فعالیت فرهنگی حضور داشته و از حقوق شهروندی برخوردار باشند و مطابق قانون با آنان رفتار شود. دوم اینکه چنین کاری حتی نتایج مورد انتظار را نیز ندارد، زیرا فرهنگ زیرزمینی شده و کالاهای فرهنگی خارجی مورد استفاده مردم قرار خواهد گرفت.
به نوشته این روزنامه: جلوگیری از انتشار و تولید روزنامه، کتاب، فیلم، موسیقی و... چه دردی را دوا میکند؟ جز اینکه مرجع همه این نیازهای فرهنگی را به خارج منتقل میکند؛ مگر نه اینکه در جریان واقعه تأسفبار خبر مربوط به یک قاری قرآن (فارغ از صحت و سقم اتهامات ایرادشده) ضعف و بیماری نظام رسانهای داخل کشور بود که موجب این بحران شد؟ اگر فیلمهای کارگردانان ایرانی تولید نشود، بهطور طبیعی مصرف فیلم هم به سوی دیدن کالای خارج سوق پیدا میکند؛ موسیقی هم همین طور. در عصر اینترنت و ماهواره با کدام منطق میتوان مانع از تولید دیگران شد؟

منبع تصویر، ایران
آموزش خراب تر از همه
همین روزنامه در مقاله دیگری تاکید کرده: شوربختانه آموزشوپرورش در بیش از سه دهه گذشته دچار دور مدیریتی شده است و چنبرهای از مدیران، درون و پیرامون آن شکل گرفتهاند. این چنبره راه ورود نیروهای جوان، نوآور، اندیشمند، پرانرژی و انگیزهمند را بسته و حتی در برابر نوآوریها و دگرگونیهای اثرگذار جبهه گرفته و کارشکنی میکنند. وزرای برگزیده از درون آموزشوپرورش ناچارند گرایشهای درونی را راضی و به ساز آنان مدیریت کنند. از دیگر سو وزرای بیرون از چنبره مدیریت موجود نیز چون نمیتوانند پیوندهای کارآمدی با بدنه اصلی آموزشوپرورش برقرار کنند یا وادار میشوند به سوی یکی از گرایشهای موجود در آموزشوپرورش روند و در آنان حل شوند یا مجبور به ترک آموزشوپرورش میشوند.
محمد رضا نیک نژاد از کانون صنفی معلمان در این مقاله نوشته: گرفتاریهای آموزشوپرورش در شرایط کنونی آنچنان ریشهای و گسترده است که آمدن و رفتن یک وزیر حتی به فرض توانایی نمیتواند گرهی از گرفتاریهای پرشمار آن باز کند بنابراین برای وزرا جز گامهای کوچک و کوتاهمدت مانند افزایش بودجه، کاهش گام به گام شکاف میان دستمزد فرهنگیان با خط فقر، کارآمد کردن بیمه طلایی، اجرای کامل رتبهبندی در راستای بهینه کردن دریافتها و کیفیتبخشی به آموزش و . . . نمیتوان انجام کار دیگری را انتظار کشید.
نویسنده شهروند تاکید کرده: اگر واقعا دولت دلنگران آموزش است افزون بر اصلاح نگاه خود نسبت به آموزشوپرورش، وزیری را برگزیند که با یاری کابینه بتواند رویکرد و نگاه جامعه، شهروندان، اندیشمندان و نهادهای حاکمیتی را نسبت به نهاد آموزش دگرگون کند.
رای منفی به فتنه گران
همدلی در گزارش اصلی خود نوشته: برای دلواپسان فرقی نمیکرد گزینه های دولت برای کدام وزارتخانه آمدهاند؛ گزینههای آموزش و پرورش، علوم و مسکن همه به «فتنه»گری متهم میشدند. حالا امروز بعد از سه سالواندی که از آغاز دولت گذشته است، سه نفر از کسانی که در مجلس نهم رای نیاوردند، به همراه حسن روحانی، به تالار سبز بهارستان میروند.
به نوشته این روزنامه: مجلس دهم گرایش نزدیکی به دولت دارد و دلواپسان در اقلیتند، اما در لابیگری قدرت دارند. ادبیات «فتنه» به واسطه این طیف سیاسی به بهارستان بازگشته تا فخرالدین احمدی دانشآشتیانی نتواند به کابینه اضافه شود. این درحالی است که اصلاحطلبان بهارستان بهکارگیری این نوع از ادبیات را نمیپسندند.
جوان روزنامه سپاه پاسداران از سخن یک نماینده عضو فراکسیون امید که با حمایت اصلاح طلبان به مجلس راه یافته یاد کرده که در گفتگو با یک خبرگزاری اصولگرا گفته فتنه خط قرمز نظامی است و آقای دانش آشتیانی نیز با توجه به سوابقی که در سال ۸۸ داشتند اعلام کردند که رویکرد سیاسیشان تغییری نکرده است.
جوان از قول آقای فیضی نوشته: فراکسیون امید رویکرد سیاسی آقای دانش آشتیانی را نیز مورد بررسی قرار خواهد داد. اگر ایشان منتسب به مواردی باشد، برخورد میکنیم و رأی نمیدهیم. فتنه سال ۸۸ تمام شده و هیچ کس جرئت حمایت از آن را ندارد. الان بحث انقلابی بودن و نبودن مطرح است.
زیر سرکیست این ها؟
پیمان مقدم در ستون طنز روزنامه ایران نوشته: چرتکه دست دوستان دلواپس است و مشغول حساب و کتاب هستند که پرداخت یارانه فلهای و وامهای بی خود و بیجهت و برپایی مسکن مهر در کوه و بیابان خیلی بهتر از ضرر ۱۸ میلیاردی کرسنت است. می فرمایند در این شرایط مملکت که بیت المال تار عنکبوت بسته و هر دلاری که از خارجه میرسد صد تا صاحب پیدا میکند البته که ضرر ۱۸میلیاردی کرسنت خیلی تلخ است.
طنزنویس درباره قرارداد کرسنت نوشته: دسته گل اصلی را چه کسی به آب داد جز جناب رحیمی که سال ۸۴ چرتکه دست گرفته و مدعی بودند کشف رمز فرموده و چشم فتنه را کور کردهاند اما دیگر کاری نداشت که بعدش چه میشود. خب خودشان الان کجا هستند؟ جناب رحیمی و جناب میرکاظمی و جناب نادران و جناب زاکانی و جناب شریعتمداری و باقیات صالحات که سالهای سال است این پرونده را بر سر نیزه کردهاند ۸ سال وقت داشتند که اصلاحش کنند.
در ادامه ستون طنز روزنامه ایران آمده: در دولت قبل و مجلس قبل نه تنها این قرارداد اصلاح نشد، بلکه چند سال گاز ایران بدون مشتری سوخت و هنوز هم دارد میسوزد. اینکه شما قراردادی را جرواجر کردید و حداقل آن را اصلاح نکردید یا با طرف خارجی قرارداد توافق نکردید هم تقصیر دولت اعتدال است؟ فکر کردید دنیا هم مدیریتش شبیه مدیریت دولت «هاله نور» است که شب میخوابند و صبح بلند میشوند و کلنگ مسکن مهر را میزنند یا سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور را ملغی میکنند؟
اندر حکایت سعید طوسی
محمدصفری در سرمقاله سیاست روز با اشاره به فساد اخلاقی کلینتون و ترامپ که به نوشته این مقاله در مناظره های انتخاباتی آشکا شده نوشته: تنها نمونهای از هزاران اعمال فسادی است که در آمریکا و در رده حاکمان و سیاستگذاران اتفاق میافتد. اما یک فساد در کشوری مانند ایران اسلامی با یک کلاغ چهلکلاغ کردن رسانههای آنها به عنوان یک اتفاق بسیار مهم جلوهگر میکند و از آن برای ضربه زدن به انقلاب اسلامی بهره برده میشود.
نویسنده این روزنامه اصولگرا سپس به ماجرای قاری قرآن پرداخته و نوشته: اگر در این زمینه از سوی دستگاههای ذیربط اطلاعرسانی انجام میشد و نتایج اولیه بررسی پرونده منتشر میشد، اکنون شاهد این هجمه گسترده از سوی رسانههای دشمن و تاثیر بر افکار عمومی نمیبودیم، مسئولین امر و رسانههای داخلی آنقدر دیر وارد شدند که فرصت برای یکهتازی و دروغپراکنیهای رسانههای جبهه دشمن فراهم شد و آنها هم بهره خود را از این پرونده بردند.
سرمقاله سیاست روز در پاسخ این سووال که حال که ماجرای پرونده سعید طوسی آشکار شده چه باید کرد نوشته: فارغ از درستی یا نادرستی ادعای شاکیان پرونده، اگر فرد متهم یقیناً و حقیقتاً ثابت شد که جرمی مرتکب نشده و ادعای شاکیان دروغ است، آنها باید رسماً و علنی، هم عذرخواهی کنند و هم براساس قانون مجازات شوند، اما اگر خلاف آن ثابت شد، فرد متهم به خاطر آن ویژگیهایی که داشته است، اتفاقاً باید به اشد مجازات برسد چرا که تخلف و گناه او باعث وهن نظام اسلامی و هجمه گسترده دشمنان علیه انقلاب اسلامی گشته است و جز این هم نخواهد بود.
شرق در گزارشی نوشته: احتمالا نه سعید طوسی و نه شاکیانش تصور نمیکردند پرونده قضائی که تشکیل شده، روزی به خبر اول بسیاری از رسانهها بدل شود و بسیاری از مسئولان کشور درباره آن اظهارنظر کنند. اکنون این اتفاق رخ داده و نایبرئیس مجلس هم وارد موضوع این پرونده شده است.
به نوشته این گزارش: روز گذشته نایبرئیس دوم مجلس درباره پرونده سعید طوسی و اظهاراتی مبنی بر اینکه رسانهایشدن این موضوع، تضعیف نظام است، گفت: «ظاهرا مقامات قضائی رعایت مصلحت خودساخته را کردهاند که مثلا چون متهم قاری قرآن است، بهتر است بهطور جدی پیگیری نشود؛ البته این روش اشتباه است و با عدالت اسلامی و علوی سازگار نیست».
شرق گزارش داده که علی مطهری افزود: «طولانیشدن زمان رسیدگی به این پرونده، طبیعی به نظر نمیرسد. همین طولانیشدن، باعث شده است برخی شاکیان به رسانههای بیگانه پناه ببرند و بعد، متهم به معاونت در جرم شوند. وقتی فردی چنین پروندهای دارد، چرا در یک مراسم رسمی کشوری مانند افتتاحیه مجلس دهم، از او بهعنوان قاری استفاده میشود؟ طبعا این شائبه پیش میآید که میخواهند شاکیان را بترسانند تا دست از شکایت خود بردارند . طبیعت رسانه این است که دنبال کشف حقیقت و احقاق حقوق خسارتدیدگان است.

منبع تصویر، جوان
سعدالله زراعی در یادداشت روز کیهان نوشته: اجماع نسبی داخلی لبنان بر سر انتخاب «میشل عون» به عنوان رئیسجمهور که روز گذشته با ۸۳ رأی پارلمان صورت گرفت، علامت مهمی از تغییر معادلات در لبنان است. انتخاب روز گذشته عون نشان داد که جریان مقاومت به رهبری سیدحسن نصرالله اگرچه با جدیت از ورود به مناقشههای داخلی معطوف به قدرت پرهیز کرده، ولی تأثیرگذارترین جریان در حل بزرگترین پرونده سیاسی لبنان است.
به نوشته این روزنامه: همانطور که دو روز قبل «اسرائیل هیوم» هم اذعان کرد، آنچه اهمیت دارد، انتخاب رئیسجمهور و یا نخستوزیر در لبنان نیست مهم این است که این انتخاب نشان داد طی سالهایی که حزبالله در سوریه درگیر جنگی بزرگ و پیچیده بود و از این جهت که وارد معادلهای منطقهای شده بود، به شدت زیر ضربات گروههای داخلی لبنان هم قرار داشت، درست در حین درگیری در سوریه و تشدید این درگیری به منظور آزادسازی حلب، صحنه داخلی و مهمترین پرونده آن- انتخاب رئیسجمهور- را با عزت و اقتدار مدیریت میکند.
یادداشت روز کیهان به یاد آورده که: وقتی حزبالله لبنان وارد پرونده پیچیده و حساس سوریه شد، تقریباً هیچکس انتظار نداشت حزبالله از آنچه «مهلکه سخت» خوانده میشد، جان به سلامت بیرون آورد. واقعیت هم این بود که در سال ۲۰۱۲ که حزبالله بخشی از نیروهای خود را به سوریه برد، گمان موافقان و مخالفان حزبالله لبنان این بود که نصرالله ریسک بزرگ و بدون محاسبهای انجام داده است.
علی شکوهی در اعتماد نوشته: فکر میکنم تجربه لبنان از جهات گوناگون برای ما هم مفید است. ما به اندازه مردم لبنان تنوع و تکثر نداریم و به همین دلیل، تجربه همزیستی با ادیان و قومیتها مختلف را هم نداریم. تجربه دموکراسی ما نیز مانند لبنانیها نیست و البته به اندازه لبنان در معرض مداخله کشورهای خارجی قرار نداشتیم. همه این موارد موجب شده است که میزان تحمل مخالف در میان ما مانند نیروهای سیاسی لبنان نباشد.
به نظر نویسنده این مقاله: این فرهنگ در کشور ما کمتر مشاهده میشود در حالی که سخت به آن نیاز داریم.یکی از مهمترین آفاتی که در فضای سیاسی ما قابل طرح است همین کمتحملی و بیصبری و عدم تحمل مخالف هم از بعد فکری و هم از منظر سیاسی است. برخی تصور میکنند که برای همکاری با دیگران باید حداکثر مشابهت میان ما وجود داشته باشد و الا باید به سوی تفکیک تشکیلاتی و اعلام مواضع تند علیه یکدیگر برویم.
و خلاصه مقاله اعتماد این که: مگر میشود در همه زمینهها به تعداد زیاد دارای نیروهای همفکر باشیم و فقط با کسانی همکاری کنیم که در همه مسائل مثل ما میاندیشند؟ از کجا معلوم که نیروهای سیاسی موجود که ظاهرا همفکرند، در آینده بر سر موضوعات مستحدثه و نو اختلاف فکری پیدا نکنند؟ آیا باید بلافاصله بنای بر قطع همکاری گذاشت و علیه هم موضع گرفت؟ آیا با این تقسیم بر دو کردن مداوم نیروهای سیاسی کشور و تلاش برای حذف جریانی که مخالفیم، کار به جایی نمیرسد که نه از تاک، نشان ماند و نه از تاکنشان؟
شورای تغییر اعلامیه حقوق بشر

منبع تصویر، فرهیختگان
سوشیانس شجاعیفرد در صفحه طنز شهرونگ صحنه رای گیری برای عضویت در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل را توصیف کرده که به عضویت امریکا، بریتانیا، سعودی، چین، روندآ و کوبا تشکیل شده است.
طنزنویس نطق نمایندگان کشورهای انتخاب شده را چنین دیده که عربستان بهعنوان پولدارترین عضو حقوق بشری سازمان ملل پیشنهاد میکند گواهینامه تمامی زنان دنیا باطل شود و زنان از رانندگی با خودرو، موتورسیکلت، دوچرخه و خودرو بزرگ جمعی و خودرو متوسط جمعی در سراسر دنیا منع شوند. شایان ذکر است که حداقل دوسوم رانندگان مرد ایرانی با پیشنهاد ممنوعیت رانندگی زنها موافقند!
پیشنهاد روآندا: نماینده روآندا بهعنوان پیشقراول نسلکشی به شورای حقوق بشر پیشنهاد میکند، نسلکشی را بهعنوان یکی از راهحلهای پیشرفته برای رفع اختلافات قومی، قبیلهای، ملی، حزبی، صنفی، فوتبالی و حتی خانوادگی بپذیرد و اجرای الزامی آن را به کشورهای عضو مجمع عمومی پیشنهاد بدهد! و پیشنهاد انگلیس: ما بهعنوان سیاست دولت فخیمه انگلیس، سکوت میکنیم! همین که پیشنهادهای دوستان تصویب بشه، انگار پیشنهادهای ما تصویب شده! چرا بیاییم خودمون رو بَده بکنیم!
طنزنویس شهرونگ پیشنهاد کوبا را چنین فرض کرده: برای رهایی تمام خلق آزاده جهان، اجباری شدن کتابهای مارکسیستی و ایدئولوژی چپ را در تمام سطوح پایه مدارس همه کشورهای جهان خواستاریم! برقرار باد حقوق خلق کوبا! سرنگون باد شورای حقوق بشر غربی! و عراق هم نظر داده که ما فقط درخواست میزبانی داریم! تقاضامندیم میزبانی جلسات حقوق بشر در بغداد باشد! باور کنید اگر قرار باشد دو روز در عراق باشید، برای امنیت خودتان هم که شده به این جنگ و خونریزی که ١٠ ساله حقوق بشر مملکت ما رو به پاک داده، خاتمه میدید!































